روح و تَنَم دَرد میکُند چِشمَم دِلَم لَبَم بَدَنَم درد میکند ذوقِ سُرودنم کلماتِ نوشتَنم تمامِ خویشتَنم دَرد میکنَد احساسِ شاعرانِگی ام تیر میکِشَد حال و هوایِ پَر زَدَنَم دَرد میکُنَد نگفته هایِ زیادی ست در دِلَم لَب وا که میکُنَم سُخَنَم درد میکُنَد میخواستَم که لال بِمانَم دیدَم